Şevket Yusuf Tekindor
Pasifik Okyanusu’nun altında, bir zamanlar devasa bir kıtanın uzandığı iddia edildi.
Bu kıtanın adı Mu’ydu.
Anlatıya göre Mu, sıradan bir kara parçası değildi. İnsanlığın en eski ve en gelişmiş uygarlıklarından biri burada doğmuştu. Milyonlarca insanın yaşadığı şehirler vardı. Bilgi, din, semboller ve kültür buradan dünyanın farklı bölgelerine yayılmıştı.
Sonra büyük bir felaket geldi.
Depremler başladı.
Toprak parçalandı.
Yanardağlar patladı.
Ve dev kıta, üzerindeki medeniyetle birlikte Pasifik’in karanlık sularına gömüldü.
Bugün bu anlatı bilimsel olarak kabul edilmiş bir tarih değil. Mu’nun gerçekten var olduğuna dair doğrulanmış arkeolojik ya da jeolojik kanıt bulunmuyor. Buna rağmen Mu fikri yaklaşık 150 yıldır araştırmacıları, yazarları ve ezoterik çevreleri büyülemeye devam ediyor.
Türkiye açısından hikâyeyi daha da ilginç hale getiren ise Mustafa Kemal Atatürk’ün bu iddialarla gerçekten ilgilenmiş olmasıdır.
Üstelik bu ilgi yalnızca birkaç kitap okumaktan ibaret değildi.
Meksika’daki Türk diplomatı Tahsin Mayatepek tarafından hazırlanan raporlar, Maya dili ile Türkçe arasındaki benzerlik iddiaları, James Churchward’ın eserleri ve Türklerin eski kökenlerine ilişkin araştırmalar Mu meselesini Cumhuriyet’in ilk yıllarındaki tarih ve dil çalışmalarının sıra dışı sayfalarından biri haline getirdi.
Mu Kıtası Efsanesi İlk Nasıl Ortaya Çıktı?
Mu’nun binlerce yıllık, kesintisiz bir antik gelenek olduğu düşünülür.
Aslında bugün bildiğimiz Mu hikâyesi oldukça yenidir.
Hikâyenin kökleri 19. yüzyıldaki Maya araştırmalarına kadar gider.
Fransız din adamı ve araştırmacı Charles Étienne Brasseur de Bourbourg, Maya yazısını çözmeye çalışırken bugün hatalı olduğu bilinen bir okuma sistemi kullandı. Bu okumalar daha sonra Augustus Le Plongeon isimli araştırmacının çalışmalarını etkiledi.
Le Plongeon, Maya uygarlığının çok eski olduğunu ve dünyanın başka medeniyetleri üzerinde etkili olmuş olabileceğini düşünüyordu.
Maya metinlerinden hareketle “Mu” isimli kayıp bir ülkenin varlığını ileri sürdü.
Fakat bugün Maya yazısının çok daha iyi anlaşılması sayesinde bu erken dönem okumaların güvenilir olmadığı biliniyor.
Mu’yu dünya çapında meşhur eden kişi ise başka biriydi:
James Churchward.
1926 yılında yayımladığı The Lost Continent of Mu adlı eserle Churchward, küçük bir spekülasyonu devasa bir kayıp uygarlık anlatısına dönüştürdü.
Churchward’a göre Mu, Pasifik Okyanusu’nda bulunuyordu.
Hawaii’den Fiji ve Paskalya Adası çevresine kadar uzanan muazzam bir kara parçasıydı.
Ve insanlığın ilk büyük medeniyeti burada ortaya çıkmıştı.
James Churchward ve Gizemli Naacal Tabletleri
Mu efsanesinin merkezindeki en gizemli unsur “Naacal tabletleri”dir.
Churchward’ın anlattığına göre Hindistan’da bulunduğu yıllarda yaşlı bir rahiple tanışmıştı.
Bu rahip ona çok eski, unutulmuş bir dili öğretmişti.
Daha sonra gizli tabletlerin varlığından bahsetmişti.
Churchward, tabletleri okuyabildiğini ve bu yazıtlarda Mu isimli eski bir kıtanın tarihinin anlatıldığını iddia etti.
Buna göre Mu’da yaklaşık 64 milyon insan yaşıyordu.
Uygarlık son derece gelişmişti.
Dini ve sembolik sistemi dünyanın diğer bölgelerine yayılmıştı.
Mısır, Hindistan, Babil, Amerika ve Pasifik kültürlerinin ortak kökleri Mu’ya dayanıyordu.
Churchward ayrıca Mu halkının “Naacallar” adı verilen bilgeler veya rahipler aracılığıyla başka coğrafyalara bilgi taşıdığını savundu.
Fakat burada çok büyük bir problem var.
Churchward’ın bahsettiği Naacal tabletlerinin bağımsız araştırmacılar tarafından incelenebilen doğrulanmış örnekleri hiçbir zaman ortaya konmadı.
Tabletlerin gerçekliği, dili ve Churchward’ın yaptığı çeviriler doğrulanamadı.
Dolayısıyla Mu teorisinin en önemli kanıtı olarak sunulan şey, esas olarak Churchward’ın kendi anlatısına dayanıyor.
İşte Mu gizeminin en büyük düğümlerinden biri burada başlıyor.
Churchward gerçekten kaybolmuş metinler mi gördü?
Yanlış yorumladığı bazı eski belgeleri mi Mu olarak değerlendirdi?
Yoksa bütün sistem, farklı kültürlerden topladığı sembollerin üzerine kurulmuş büyük bir teori miydi?
Bugün bunun kesin cevabını verebilecek özgün tabletler elimizde değil.
Mu Nasıl Yok Oldu?
Churchward’ın anlatısında Mu’nun sonu son derece dramatiktir.
Kıtanın altında büyük yeraltı gaz odalarının veya jeolojik boşlukların bulunduğunu ileri sürdü.
Bu yapılar çökmeye başladığında devasa depremler meydana geldi.
Toprak parçalandı.
Yanardağlar faaliyete geçti.
Şehirler yıkıldı.
Ve sonunda kıtanın büyük bölümü okyanusun içine çöktü.
Hayatta kalanlar dünyanın farklı bölgelerine kaçtı.
Mu savunucularına göre Mısır, Hindistan, Orta Amerika ve bazı Pasifik adalarında görülen benzer sembollerin nedeni de bu göçlerdi.
Piramitler.
Güneş sembolleri.
Kutsal kuşlar.
Yılan motifleri.
Benzer yaratılış hikâyeleri.
Tufan anlatıları.
Churchward bunları tek bir ana uygarlığın izleri olarak yorumladı.
Modern arkeoloji ise benzer sembollerin mutlaka ortak bir kayıp kıtadan geldiği sonucunu kabul etmiyor.
Farklı toplumların birbirinden bağımsız olarak piramit biçimli yapılar, güneş sembolleri veya tufan hikâyeleri geliştirmesi mümkündür.
Daha önemlisi modern levha tektoniği ve okyanus tabanı araştırmaları, yakın jeolojik geçmişte Pasifik’in ortasında Churchward’ın tarif ettiği büyüklükte bir kıtanın batmış olduğu fikrini desteklemiyor.
Fakat bilimsel sorunlar Mu efsanesini ortadan kaldırmadı.
Tam tersine yeni teoriler üretildi.
Atatürk Mu Kıtasıyla Neden İlgilendi?
Mu’nun Türkiye’de özel bir yere sahip olmasının nedeni Mustafa Kemal Atatürk’tür.
Cumhuriyet’in ilk yıllarında Türklerin eski tarihi, Orta Asya uygarlıkları, dil ilişkileri ve medeniyetlerin kökeni üzerine yoğun çalışmalar yürütülüyordu.
Atatürk de bu araştırmaları yakından takip ediyordu.
Mu konusu tam olarak bu dönemde gündeme geldi.
Burada önemli isimlerden biri Tahsin Mayatepek’tir.
Mayatepek 1930’larda Türkiye’nin Meksika’daki diplomatik temsilcisi olarak görev yaptı. Atatürk’ün ilgilendiği konular doğrultusunda Maya uygarlığını, yerli Amerika kültürlerini ve bunlarla Türk kültürü arasında bulunduğu düşünülen benzerlikleri araştırdı.
Hazırladığı raporlarda Maya ve Türk dilleri arasında olduğunu düşündüğü ortak kelimelere, ritüellere, kültürel benzerliklere ve yer isimlerine dikkat çekti.
Aynı raporlarda Mu kıtasına ilişkin iddialar da yer aldı.
Mayatepek’in bu konuda temel kaynaklarından biri James Churchward’ın Mu üzerine yazdığı eserlerdi. Akademik çalışmalarda, bu raporların Atatürk’e gönderildiği ve dönemin tarih-dil tartışmalarında değerlendirildiği açıkça görülüyor. DergiPark
Ancak burada sıklıkla yapılan önemli bir hata var.
“Atatürk Mu kıtasının kesinlikle gerçek olduğuna inanıyordu” demek fazla ileri gider.
Elde bulunan belgeler, Atatürk’ün konuyla ilgilendiğini, raporları incelettiğini ve Türklerin kökeni konusunda farklı ihtimalleri araştırdığını gösteriyor.
Bu, Mu’nun varlığını bilimsel bir gerçek olarak kabul ettiği anlamına gelmiyor.
Nitekim konu üzerine çalışan bazı tarihçiler, Atatürk’ün yaklaşımının araştırmacı ve sorgulayıcı olduğunu, Mu iddiasına kesin kabul gözüyle bakılmaması gerektiğini özellikle vurguluyor.
Asıl dikkat çekici olan şey şu:
1930’lu yılların Türkiye’sinde Pasifik’te bulunduğu iddia edilen kayıp bir kıta, Maya uygarlığı ve Türklerin tarih öncesi kökenleri aynı araştırma dosyasında buluşmuştu.
Tahsin Mayatepek’in Meksika’dan Gönderdiği Raporlarda Ne Vardı?
Mayatepek’in çalışmaları Mu hikâyesinin Türkiye ayağının en somut bölümüdür.
Meksika’da bulunduğu dönemde arkeolojik kalıntılar, yerli dilleri, coğrafi adlar ve kültürel uygulamalar üzerine gözlemler yaptı.
Türkçe ile bazı Amerika yerli dilleri arasında benzer kelimeler bulunduğunu savundu.
Bazı coğrafi adların Türkçe ile ilişkili olabileceğini ileri sürdü.
Maya ve Orta Asya gelenekleri arasında sembolik bağlantılar kurmaya çalıştı.
Daha sonra bunları raporlar halinde Ankara’ya gönderdi.
Mayatepek’in kendi metinlerinde Kuzey, Orta ve Güney Amerika’da Türkçeyle bağlantılı olduğunu düşündüğü yüzlerce coğrafi ismi topladığını söylediği görülüyor. Ayrıca Amerika yerli dilleri ve Baskça ile Türkçe arasında kelime benzerlikleri aradı.
Bugünkü tarihsel dilbilim açısından yalnızca iki kelimenin birbirine benzemesi ortak kökeni kanıtlamak için yeterli değildir.
Ses değişimlerinin düzenli olması, tarihsel ara aşamaların gösterilmesi, sözcüğün eski biçimlerinin takip edilmesi ve sistematik dil ilişkilerinin kurulması gerekir.
Dolayısıyla Mayatepek’in birçok dil bağlantısı bugün bilimsel olarak kabul edilmiş sonuçlar değildir.
Fakat raporların tarihsel önemi başka yerde yatıyor.
Bunlar, Cumhuriyet’in erken döneminde Türk tarihi ve dilinin kökenlerinin ne kadar geniş bir coğrafyada araştırıldığını gösteriyor.
Ve Mu kıtası bu arayışın en sıra dışı başlıklarından biri olmuştu.
Mu, Atlantis ve Lemurya Aynı Yer mi?
Kayıp kıta anlatıları birbirine karıştırılır.
Fakat Atlantis, Lemurya ve Mu aslında farklı kökenlere sahip üç ayrı fikirdir.
Atlantis, Platon’un yaklaşık 2.400 yıl önce yazdığı metinlerde geçer. Platon, güçlü bir ada devletinin felaket sonucu yok oluşunu anlatır.
Lemurya ise 19. yüzyılda bilimsel bir hipotez olarak doğdu. Bazı hayvan türlerinin coğrafi dağılımını açıklamak için Hint Okyanusu’nda eskiden bir kara köprüsü bulunmuş olabileceği düşünülmüştü. Levha tektoniği geliştikçe bu hipoteze ihtiyaç kalmadı. Daha sonra okült çevreler Lemurya’yı kayıp üstün uygarlık anlatısına dönüştürdü.
Mu ise bugünkü haliyle büyük ölçüde Le Plongeon ve Churchward’ın çalışmalarından türedi.
Zamanla üç hikâye birbirine karıştı.
Bazı ezoterik anlatılarda Atlantis Atlantik’te, Mu Pasifik’te, Lemurya ise Hint veya Pasifik Okyanusu çevresinde gösterildi.
Hatta bazı teorisyenler bunların aynı çağda yaşamış rakip uygarlıklar olduğunu ileri sürdü.
Kristallerle enerji ürettikleri, telepati kullandıkları, uçan araçlara sahip oldukları ve büyük bir savaş sonucunda yok oldukları bile anlatıldı.
Ancak bunlar modern ezoterik anlatılardır.
Arkeolojik olarak doğrulanmış tarih değildir.
Mu’nun İzleri Paskalya Adası ve Yonaguni’de mi?
Mu teorisini savunanların en çok işaret ettiği bölgeler Pasifik adalarıdır.
Özellikle Paskalya Adası, dev moai heykelleri nedeniyle uzun yıllardır kayıp uygarlık teorilerinin merkezinde yer alıyor.
Churchward gibi yazarlar, Pasifik adalarının aslında Mu’nun batmayan yüksek bölgeleri olduğunu düşündüler.
Bu görüş modern jeoloji tarafından desteklenmiyor.
Paskalya Adası’nın volkanik kökeni ve Polinezya kültürel tarihi üzerine çok daha güçlü bilimsel veriler bulunuyor.
Benzer şekilde Japonya’nın Yonaguni Adası açıklarında bulunan su altı kaya oluşumları da Mu ile ilişkilendirildi.
Yonaguni’de su altında basamaklara, platformlara ve duvarlara benzeyen büyük kayalıklar bulunuyor.
Bazı araştırmacılar bunların insanlar tarafından işlenmiş olabileceğini savundu.
Bazıları ise büyük ölçüde doğal jeolojik kırılmaların sonucu olduğunu düşünüyor.
Japon araştırmacı Masaaki Kimura, bölgeyi kayıp uygarlıklarla ve zaman zaman Mu fikriyle ilişkilendiren isimlerden biri oldu.
Fakat Yonaguni’nin varlığı Mu’yu kanıtlamıyor.
Bir su altı yapısının insan yapımı olduğunun gösterilmesi bile Pasifik’te Churchward’ın tarif ettiği dev kıtanın bulunduğunu otomatik olarak kanıtlamaz.
Yine de görüntüsü o kadar sıra dışıdır ki Mu teorilerinin yaşamaya devam etmesini sağlayan en güçlü görsel unsurlardan biridir.
Mu Gerçekten Var mıydı?
Bugün eldeki bilimsel tablo oldukça net.
Churchward’ın tarif ettiği biçimiyle, Pasifik Okyanusu’nda yakın geçmişte batmış dev bir Mu kıtasına dair güvenilir jeolojik kanıt bulunmuyor.
Okyanus tabanı haritalanabiliyor.
Tektonik plakaların hareketleri ölçülebiliyor.
Okyanus kabuğunun yaşı belirlenebiliyor.
Bu bilgiler Pasifik’in ortasında birkaç on bin yıl önce batmış, milyonlarca insanın yaşadığı dev bir kıtaya işaret etmiyor.
Arkeolojik açıdan da Mu’ya ait olduğu doğrulanmış şehirler, yazıtlar, mezarlar veya Naacal tabletleri bulunmuş değil.
Ama Mu hikâyesinin tamamen değersiz olduğu sonucuna varmak da doğru olmaz.
Çünkü Mu başka bir açıdan çok ilginç bir tarih anlatısıdır.
İnsanlığın ortak bir köken arayışını gösterir.
Mısır piramitleriyle Maya piramitlerini aynı merkeze bağlama arzusunu gösterir.
Tufan hikâyelerinin neden dünyanın farklı yerlerinde bulunduğunu açıklama girişimidir.
Ve Türkiye açısından da Cumhuriyet’in ilk dönemindeki tarih, arkeoloji ve dil merakının sıra dışı bir bölümünü oluşturur.
Belki Pasifik’in altında Churchward’ın tarif ettiği Mu hiçbir zaman bulunmayacak.
Belki Naacal tabletleri hiçbir zaman ortaya çıkmayacak.
Belki Mayalar ile Türkler arasında ileri sürülen bağlantılar bilimsel olarak doğrulanmayacak.
Fakat Mu’nun asıl gizemi hâlâ aynı soruda yaşıyor:
İnsanlığın geçmişi gerçekten bildiğimiz kadar açık mı?
Yoksa denizlerin altında, yanlış okunmuş eski metinlerde ve henüz çözülememiş arkeolojik kalıntılarda tarihin unuttuğu başka uygarlıkların izleri hâlâ bizi mi bekliyor?
