NeyinNesi
Pekmez seçerken yalnızca yoğun kıvamına bakmak, ürünün saf olduğunu anlamaya yetmiyor. Kaşıktan akışı, rengi, kokusu ve zamanla kristalleşip kristalleşmediği, pekmezin niteliğini değerlendirirken göz önünde bulundurulabilecek özellikler arasında.
Üzüm, keçiboynuzu ve dut gibi meyvelerden elde edilen pekmez, geleneksel tatlılar arasında yer alıyor. Ancak piyasadaki bazı ürünlerde meyve özü yerine glikoz şurubu veya ilave şeker kullanılabiliyor. Ürünü seçerken meyvenin karakteristik aromasını ve doğal özelliklerini yansıtıp yansıtmadığına dikkat etmek gerekiyor.
Kaşıktan akışını gözlemleyin
Kaşıktan dökülen pekmezin akış biçimi, kıvamı hakkında fikir verebilir. İyi bir pekmez ne su gibi akışkan ne de jöle kadar yoğun olmalı; dökülürken ince, kesintisiz bir şerit halinde akmalıdır. Aşırı katı ürünlerde nişasta ya da kıvam artırıcı katkılar bulunma ihtimali olduğu belirtiliyor.
Renk ve berraklığa bakın
Pekmezin rengi kullanılan meyveye göre değişir. Bununla birlikte ürünün canlı, parlak ve yarı şeffaf görünmesi beklenir. Donuk, mat, yapay biçimde çok koyu ya da bulanık bir görünüm, ürünün yüksek ısıda uygun olmayan şekilde işlenmiş olabileceğine işaret edebilir. Işığa tutulduğunda berrak görünmesi ve tonlarının seçilebilmesi de değerlendirme ölçütleri arasında sayılıyor.
Kokusunda meyve aromasını arayın
Kapak açıldığında hissedilen koku da pekmez hakkında ipucu verir. Doğal üründe hafif ve kendine özgü meyvemsi bir aroma beklenirken kimyasal, yapay esans ya da yanık şeker kokusu olumsuz bir işaret olarak değerlendiriliyor. Yanık koku, pekmezin pişirme sırasında dibinin tutmuş olabileceğini gösteriyor.
Kristalleşme tek başına bozulma işareti değil
Doğal meyve şekeri içeren saf pekmez, zaman içinde veya soğukta kristalleşebilir. Bu durum tek başına ürünün bozulduğu anlamına gelmez. Pekmezin dibinde hafif kristaller oluşması doğallıkla ilişkilendiriliyor; glikoz ya da mısır şurubu eklenmiş ürünlerin ise uzun süre beklese bile kristalleşmeyebileceği belirtiliyor.
