Kadir Polat Toban
Karayipler’de küçük, özel bir ada.
Dışarıdan bakıldığında lüks bir malikâne, havuzlar, misafir evleri, iskeleler ve tropik bir cennet.
Ama yıllar sonra bu ada, modern tarihin en karanlık cinsel istismar dosyalarından birinin sembolüne dönüştü.
Adı Little Saint James’ti.
Sahibi Jeffrey Epstein’dı.
Epstein zenginlerle, siyasetçilerle, akademisyenlerle, iş insanlarıyla ve ünlülerle bağlantıları bulunan bir finansçı olarak tanınıyordu. Fakat perde arkasında, savcılık dosyaları ve mağdur ifadelerine göre yıllarca genç kızları ve reşit olmayan çocukları hedef alan sistematik bir cinsel istismar ağı yürütüyordu.
Olay yalnızca adada yaşananlardan ibaret değildi.
Palm Beach’teki malikânesi.
New York’taki evi.
New Mexico’daki çiftliği.
Paris’teki mülkleri.
Özel uçakları.
Ve Little Saint James.
Bütün bu yerler zaman içinde aynı dosyanın parçaları haline geldi.
Ancak adayı diğerlerinden farklı yapan şey izolasyonuydu.
Ada Epstein’a aitti.
Kimlerin gelip gittiği büyük ölçüde onun kontrolündeydi.
Ve dış dünyadan uzaktı.
Epstein Çocukları ve Genç Kadınları Nasıl Ağına Çekiyordu?
Epstein ağı çoğu zaman büyük bir gizli örgüt gibi başlamıyordu.
İlk temas son derece sıradan görünüyordu.
Genç kızlara “masaj işi” teklif edildiği anlatıldı.
Özellikle maddi açıdan zor durumda olan, aile sorunları yaşayan veya kolay para kazanmak isteyen gençler hedef haline gelebiliyordu.
Bazı mağdurlar ilk gittiklerinde bunun yalnızca ücretli bir masaj işi olduğunu düşündüklerini anlattı.
Fakat masaj sırasında sınırlar giderek aşılmaya başlanıyordu.
Epstein’ın cinsel taleplerde bulunduğu, genç kızlara para ödediği ve daha sonra onları tekrar çağırdığı ifade edildi.
Daha da önemlisi sistem bir zincire dönüştürülmüştü.
Bazı genç kızlara arkadaşlarını getirmeleri için ek ödeme teklif edildi.
Bir kişi başka bir kişiyi getiriyordu.
O da başka birini.
Bu yöntem Epstein’a sürekli yeni ve genç mağdurlar ulaştırıyordu.
Bazı mağdurlar henüz 14 yaşındaydı.
Bu nokta dosyanın en ağır taraflarından biridir.
Çünkü burada yetişkinler arasında tartışmalı bir ilişki değil, çocukların cinsel istismarı söz konusuydu.
Mağdur ifadelerinde Epstein’ın yaşlarının küçük olduğunu bildiği halde bazı kızlarla cinsel davranışlarda bulunduğu anlatıldı.
Ghislaine Maxwell’in de bazı kızların güvenini kazanmak, onları Epstein’ın çevresine sokmak ve istismarı kolaylaştırmakla suçlandığı daha sonra federal davada ayrıntılı şekilde ele alındı.
Maxwell 2021 yılında reşit olmayan kızların Epstein tarafından istismar edilmesine yardımcı olmakla bağlantılı suçlardan mahkûm edildi.
Bu karar, Epstein çevresindeki sistemin yalnızca tek kişinin davranışlarından ibaret olmadığını gösteren en önemli hukuki sonuçlardan biri oldu.
Little Saint James Adası’nda Neler Yaşandığı İddia Edildi?
Little Saint James, ABD Virgin Adaları’nda bulunan özel bir adaydı.
Epstein burayı 1990’ların sonunda satın aldı.
Ada kısa süre içinde onun en çok konuşulan mülkü haline geldi.
Mağdurların bazıları Epstein tarafından adaya götürüldüklerini anlattı.
İfadelerde burada cinsel istismara uğradığını söyleyen kadınlar oldu.
Bazıları henüz genç yaşta Epstein’ın özel uçaklarıyla seyahat ettiklerini, adada kaldıklarını ve onun çevresindeki insanların bulunduğu ortamlara girdiklerini ifade etti.
Adada ana konut dışında misafir yapıları, personel alanları ve farklı binalar bulunuyordu.
En fazla merak uyandıran yapılardan biri, mavi-beyaz çizgili ve kubbeli görünümü nedeniyle internette “tapınak” olarak adlandırılan binaydı.
Bu yapı hakkında zamanla çok sayıda teori ortaya çıktı.
Gizli ritüeller.
Yeraltı odaları.
Kayıt sistemleri.
Şantaj operasyonları.
Ancak bunların önemli bölümünü doğrulayacak kamuya açık kesin kanıt bulunmuyor.
Epstein dosyasında zaten yeterince ağır ve doğrulanmış suçlamalar bulunduğu için kanıtlanmamış hikâyeleri gerçekmiş gibi anlatmak tabloyu daha doğru yapmaz.
Adadaki asıl korkunç gerçek, mimarisi değil.
Mağdur ifadelerine göre buranın dış dünyadan uzak, Epstein’ın kontrolündeki bir ortam olmasıydı.
Bir genç kız oraya götürüldüğünde çevresinde tanıdığı insanlar olmayabilirdi.
Kendi ulaşımı olmayabilirdi.
Adayı terk etmek için tekneye veya uçağa ihtiyaç duyabilirdi.
Ve karşısında son derece zengin, güçlü bağlantılara sahip yetişkin bir adam bulunuyordu.
Bu güç farkı dosyanın tamamında tekrar tekrar karşımıza çıkar.
Epstein yalnızca para kullanmıyordu.
Statüsünü kullanıyordu.
Çevresindeki güçlü insanları kullanıyordu.
Ve kendisiyle ilişki kuran genç insanların gözünde “dokunulmaz” görünmesini sağlayan bir dünya yaratmıştı.
2008 Anlaşması, FBI Soruşturması ve Epstein Nasıl Yıllarca Kurtulabildi?
Epstein hakkındaki soruşturma 2005 yılında Palm Beach’te ciddi biçimde büyümeye başladı.
Bir aile, 14 yaşındaki kızlarının Epstein’ın evinde para karşılığı masaj yaptığı ve daha sonra cinsel davranışlara maruz kaldığı yönünde polise başvurdu.
Polis soruşturması ilerledikçe başka genç kızlara ulaşıldı.
Ve dosya giderek genişledi.
Yerel polis ciddi suçlamalar bekliyordu.
Federal makamlar da konuyu araştırdı.
Fakat Epstein sonunda 2008 yılında Florida’da son derece tartışmalı bir anlaşmayla daha sınırlı suçlamaları kabul etti.
Reşit olmayan bir kişiden fuhuş talep etme bağlantılı suçlardan mahkûm oldu.
Yaklaşık 13 ay hapis yattı.
Ancak hapis şartları da büyük tepki çekti.
Epstein’a uzun saatler boyunca hapishaneden çıkıp ofisinde çalışmasına izin veren çalışma programı uygulanmıştı.
Yani yıllarca çocukları istismar etmekle suçlanan son derece zengin bir kişi, kamuoyunun gözünde olağanüstü ayrıcalıklı bir ceza süreci yaşamıştı.
Daha sonra ortaya çıkan bilgiler, federal savcılarla yapılan 2007–2008 anlaşmasının Epstein’a çok geniş koruma sağladığını gösterdi.
Mağdurların anlaşmadan haberdar edilmemesi de büyük hukuki tartışma yarattı.
Dosyanın yeniden patlamasında araştırmacı gazeteciliğin çok önemli rolü oldu.
Yıllar sonra Epstein’ın mağdurlarının hikâyeleri tekrar gündeme getirildi.
2019 yılında federal savcılar Epstein’ı yeniden tutukladı.
Bu kez suçlama çok daha ağırdı:
Reşit olmayan kişilerin seks amaçlı insan ticareti ve komplo.
Savcılık, Epstein’ın 2002–2005 yılları arasında New York ve Florida’da onlarca reşit olmayan kız çocuğunu istismar ettiğini ve mağdurların başka kızları getirmesi üzerine kurulu bir sistem kullandığını ileri sürdü.
Epstein’ın Manhattan’daki evinde yapılan aramada büyük miktarda fotoğraf ve dijital materyal bulunduğu açıklandı.
Bazı materyallerde genç kadınların veya kızların görüntülerinin bulunduğu bildirildi.
Savcılar Epstein’ın kaçma riskinin son derece yüksek olduğunu savundu.
Pasaportları vardı.
Özel uçakları vardı.
Milyonlarca dolarlık serveti vardı.
Ve uluslararası bağlantıları bulunuyordu.
Bu kez kefaletle serbest bırakılmadı.
Fakat yargılama başlayamadan Epstein öldü.
Epstein’ın Ölümü, Gizli Kamera ve Şantaj Teorileri Neden Hâlâ Tartışılıyor?
10 Ağustos 2019’da Epstein New York’taki Metropolitan Correctional Center’daki hücresinde ölü bulundu.
Resmî ölüm nedeni intihar olarak açıklandı.
Fakat olayın koşulları çok kısa süre içinde devasa komplo teorilerine yol açtı.
Çünkü Epstein dünyanın en güçlü insanlarından bazılarıyla bağlantılıydı.
Ve tam büyük bir federal davanın ortasında ölmüştü.
Üstelik hapishanede ciddi güvenlik hataları yaşanmıştı.
Görevlilerin gerekli kontrolleri yapmadığı ortaya çıktı.
Kayıtların tahrif edildiği belirlendi.
Epstein’ın tek başına bırakılması eleştirildi.
Bazı kamera sistemleriyle ilgili sorunlar yaşandı.
Bütün bunlar “Epstein susturuldu mu?” teorisini büyüttü.
Fakat Epstein’ın öldürüldüğünü kanıtlayan doğrulanmış bir bulgu ortaya konmuş değil.
Resmî makamlar ölümün intihar olduğu sonucuna vardı.
Bunun yanında çok daha büyük bir teori daha var:
Şantaj ağı.
Epstein’ın evlerinde çok sayıda kamera bulunduğu ve cinsel ilişkileri kaydettiği yönünde uzun yıllardır iddialar var.
Bazı eski çalışanlar veya tanıklar evlerde gözetleme sistemleri bulunduğunu anlattı.
2019 aramasında da çok sayıda fotoğraf ve dijital materyal ele geçirildi.
Buradan hareketle şu teori doğdu:
Epstein güçlü insanları uygunsuz durumlarda kaydediyor ve bu görüntüleri şantaj amacıyla kullanıyordu.
Daha ileri versiyonlarda bu operasyonun bir istihbarat servisiyle bağlantılı olduğu ileri sürülür.
CIA.
Mossad.
Başka gizli servisler.
Bu iddialar internet ve bazı gazetecilik çalışmalarında yıllardır tartışılıyor.
Ancak Epstein’ın sistematik biçimde bir istihbarat servisi adına şantaj operasyonu yürüttüğünü kesin olarak kanıtlayan kamuya açık delil bulunmuyor.
Bu nedenle iki şeyi birbirinden ayırmak gerekiyor:
Epstein’ın güçlü kişilerle bağlantılarının bulunması gerçektir.
Bazı mülklerinde görüntüleme sistemleri bulunduğuna ilişkin ciddi tanıklık ve bilgiler vardır.
Ama bunların arkasında belirli bir istihbarat örgütünün bulunduğu iddiası bugün hâlâ kanıtlanmış değildir.
“Epstein Listesi” Gerçekte Nedir ve Adı Geçen Herkes Suçlu mu?
Epstein dosyasındaki en büyük yanlış anlamalardan biri “müşteri listesi” kavramıdır.
İnternette zaman zaman binlerce isimden oluşan belgeler “Epstein müşteri listesi açıklandı” şeklinde paylaşılır.
Gerçekte farklı türde belgeler birbirine karıştırılıyor.
Uçuş kayıtları.
Adres defteri.
Mahkeme ifadeleri.
Tanık anlatımları.
Telefon numaraları.
Fotoğraflar.
Sosyal çevresindeki isimler.
Mahkeme belgelerinde adı geçen kişiler.
Bir insanın Epstein’ın uçuş kayıtlarında veya adres defterinde bulunması, o kişinin çocuk istismarına katıldığı anlamına gelmez.
Bu ayrım son derece önemlidir.
Epstein inanılmaz derecede geniş bir sosyal çevreye sahipti.
Eski ABD başkanları.
Kraliyet ailesi üyeleri.
Milyarderler.
Üniversite yöneticileri.
Profesörler.
Bilim insanları.
Modeller.
Ünlüler.
Politikacılar.
Finans dünyasından isimler.
Birçoğu Epstein’la sosyal veya profesyonel temas kurmuş olabilir.
Bazıları onun uçaklarına binmiş olabilir.
Bazıları evlerine gitmiş olabilir.
Bunların hiçbiri tek başına suçun kanıtı değildir.
Buna karşılık bazı kişiler hakkında belirli mağdurlar tarafından doğrudan cinsel istismar iddiaları da yapıldı.
Bu tür iddialar kişi kişi değerlendirilmek zorundadır.
En çok bilinen örneklerden biri Virginia Giuffre’nin Prens Andrew hakkındaki iddialarıydı.
Giuffre, Epstein ve Maxwell tarafından genç yaşta cinsel istismara yönlendirildiğini ve Prens Andrew ile cinsel ilişkiye zorlandığını ileri sürdü.
Prens Andrew bu iddiaları reddetti.
Dava daha sonra mahkeme dışı anlaşmayla sonuçlandı ve anlaşmada hukuki sorumluluğun kabul edildiğine dair bir hüküm bulunmadı.
Bu örnek bile Epstein dosyasının neden dikkatle ele alınması gerektiğini gösteriyor.
Bir uçuş kaydında isim görmek başka şeydir.
Bir mağdur tarafından doğrudan suçlanmak başka şeydir.
Mahkûm olmak ise bambaşka bir şeydir.
Epstein dosyasının en karanlık yanı da belki burada.
Bütün ünlü isimler, komplo teorileri ve gizli servis söylentilerinin altında bazen asıl hikâye kayboluyor:
Çocuklar.
Genç kızlar.
Ve yıllarca seslerini duyuramayan mağdurlar.
Onlardan bazıları ilk kez Epstein’ın evine girdiklerinde yalnızca birkaç yüz dolar kazanacaklarını düşünüyordu.
Bazıları arkadaşları tarafından götürülmüştü.
Bazıları karşılarındaki adamın ne kadar güçlü olduğunu bilmiyordu.
Sonra sistemin içine girdiler.
Ve yıllarca Epstein’ın serveti, avukatları, sosyal çevresi ve itibarı onların anlatılarından daha güçlü göründü.
Epstein 2019’da öldü.
Ama dava onunla birlikte tamamen kapanmadı.
Ghislaine Maxwell mahkûm edildi.
Mağdurlar tazminat aldı.
Belgeler açıldı.
Yeni ifadeler ortaya çıktı.
Fakat bugün bile cevaplanmamış sorular bulunuyor.
Epstein’ın çevresindeki herkes gerçekten ne kadar biliyordu?
Evlerde bulunan kayıtların tamamına ne oldu?
Kimler yalnızca sosyal bağlantıydı, kimler çok daha fazlasını biliyordu?
Epstein’ın kendisini yıllarca koruyan sistem nasıl çalıştı?
Ve belki en rahatsız edici soru:
Bir adam yıllarca çocukları istismar etmekle suçlanırken bu kadar çok güçlü insanın bulunduğu bir çevrede bunu nasıl sürdürebildi?
Epstein adasının gerçek karanlığı “tapınak” şeklindeki garip bina veya internette dolaşan gizli tünel teorileri olmayabilir.
Çok daha basit ve çok daha korkunç olabilir.
Parası olan, bağlantıları olan ve kendisini dokunulmaz hisseden bir adamın yıllarca savunmasız genç insanları sistematik biçimde sömürmesine izin veren bir düzen.
